Loading...

Articles

Կոչեմ ապրողաց

14:30, Wednesday, 24 April, 2013
Կոչեմ ապրողաց
     «Ինչպե՞ս փորել այս աչքերս, ինչպե՞ս փորել, ըսե՛ ինձ», - այսպես էր գոչել գերմանուհին՝ իր կացարանի պատուհանից զարհուրանքով տեսնելով քսան հայուհիների՝ քարյուղով օծված պարը: Քաղաքակիրթ Եվրոպան այդ ժամանակ անգամ բնազդով չթարթեց նույնիսկ աչքերը.....
     Այսօր համայն հայությունը իր հարգանքի տուրքն է մատուցում 1915թ. Մեծ եղեռնի անմեղ զոհերին և խոնարհվում նրանց հիշատակի առջև: Մենք չենք կորցրել մեր միասնականությունը և հոգու կորովը, և եթե ոչ միշտ, ապա գոնե վշտի պահին հայ ժողովուրդը, հիրավի, միասնական է, պահանջների մեջ՝ վճռական:
     Սիամանթոն քանիցս շեշտում ու կարևորում էր ատելության արվեստի իմացութան անհրաժեշտությունը և ամրագրումը մեր հոգիներում ու ուղեղներում: Մենք չենք ծնվել մեռնելու կամ ողբալու համար. բավակա՛ն է. մենք ծնվել ենք ապրելու, պայքարելու և արդարության հասնելու համար: Ու պիտի ապրենք, հաստատենք ապրելու ու արարելու մեր բազմադարյան իրավունքը՝ ի հեճուկս «բերանն արնոտ մարդակերի» ...
Մենք պատճառ ունենք ավելի ուժեղ լինելու:
Մենք պատճառ ունենք ավելի ուժեղ լինելու:
Promote this post
The article published in the Spokesperson project.
Sign up and publish your articles.
Like
1
Dislike
0
5129 | 0 | 0
Facebook