Խնդրում ենք սպասել...

Հոդվածներ

Ինչ էլ որ լինի՝ պիտի մնանք

14:06, չորեքշաբթի, 17 հուլիսի, 2013 թ.

Օրը նոր է կիսվում, բայց արդեն իսկ մի քանի հետաքրքիր պատմություններ են եղել: Ամենից ուշագրավը կներկայացնեմ ձեզ...
     Այսօր առավոտվա կողմ՝ հարևանս տեսնելով, որ տան վրա շինարարական աշխատանքներ եմ անում, մոտեցավ ու հետաքրքրվեց.
     ՀԱՐԵՎԱՆՍ: Էս ի՞նչ ես անում:
     ԵՍ: Գործ եմ անում, սարքում եմ էլի, թարմացնում եմ:
     ՀԱՐԵՎԱՆՍ: Ի՞նչիդա պետք:
     ԵՍ: Ոնց ինչիդա պետք. իմ տուննա սարքում եմ, բա հո ձեր տունը չեմ սարքելու:
     ՀԱՐԵՎԱՆՍ: Բա սովորելդ ավարտելուց հետո դուրս չե՞ս գալու:
     ԵՍ: Բայց ու՞ր դուրս գամ:
     ՀԱՐԵՎԱՆՍ: Դե ասենք Գերմանիա:
     ԵՍ: Հա բայց ինչի՞ Գերմանիա:
     ՀԱՐԵՎԱՆՍ: Դե թեկուզ ԱՄՆ կամ Անգլիա:
     ԵՍ: Հա բայց ինչի՞ ԱՄՆ կամ էլ Անգլիա:
     ՀԱՐԵՎԱՆՍ: Դե ըտեղ չես ուզում կարաս գնաս Ֆրանսիա կամ էլ վերջին տարբերակ Ռուսաստան:
     ԵՍ: Չէ այ ախպեր, ոչ Ֆրանսիա եմ ուզում, ոչ էլ Ռուսաստան:
     ՀԱՐԵՎԱՆՍ: Բա որտե՞ղ ես գնալու:
     ԵՍ: Ոչ մի տեղ էլ չեմ գնալու, ես Հայաստանում եմ մնալու:
     ՀԱՐԵՎԱՆՍ: Հա բայց ինչի՞ ստեղ, մնում ես ի՞նչ անես:
     ԵՍ: Մնում եմ Հայաստանում, որովհետև ես ստեղ եմ ծնվել, որովհետև սա իմնա, իսկ Գերմանիան գերմանացուննա: Մնում եմ ստեղ, որովհետև իմ պապերն էս հողի համար կռիվ են տվել: Մնում եմ ստեղ, որ երեխաներս նորմալ մարդ մեծանան: Մնում եմ ստեղ, որովհետև սա իմ հայրենիքնա ու մնում եմ, որ շենացնեմ այն: Ասենք օրինակ, որ ծնողդ ծերանա, թողնելու ես բախտի քմահաճույքին, թե խնամելու ես նենց, ոնց որ ինքնա քեզ խնամել փոքր վախտ: Չէ՞ որ հայրենիքն էլ ծնողի նման մի բանա:
     ՀԱՐԵՎԱՆՍ: .................................... (լռություն մոտ 1 րոպե, նա մտածում էր, իսկ ես չէի խանգարում) ....................... էտ բահը տուր օգնեմ

Հ.Գ. Այ այսպես, համատեղ ուժերով պետք է շենացնենք մեր երկիրը՝ մեկս մյուսին սատար կանգնելով...

Առաջխաղացնել այս նյութը
Նյութը հրապարակվել է Մամուլի խոսնակի շրջանակներում:
Գրանցվի՛ր և հրապարակի՛ր քո հոդվածները:
Հավանել
0
Չհավանել
0
3424 | 0 | 0
Facebook