Идет загрузка...
Сегодня:  Пятница, 03 Мая, 2024 года

Статьи

…անավարտ տողեր

08:51, Вторник, 27 Ноября, 2018 года
…անավարտ տողեր
    
    
    

Ես դո՛ւրս եմ գալիս ճշտի կապանքից,

Որտեղ թաղված է մի ամբո՜ղջ

Անցյալ,

…Նայո՜ւմ եմ անտեր մի հողաթմբի,

Որ երազել է շիրմաքար դառնալ…


    

Մի ցուցանակ է (ո՛չ տապանագիր)

Անձրևն ու ժա՜նգը կերե՜լ են նրան,

Մի կերպ կարդացվում է.

«այսինչյա՜ն … այսի՜նչ»

Սի՜րտս ցավում է՝ տեսնես ո՞վ է նա:


    

Ալեկոծվո՛ւմ է տագնապն իմ սրտում.

Չէ՞ որ Կի՜ն է եղել, Դո՜ւստր, Քո՜ւյր

Կամ Մա՜յր…

… Արձանի նման քարանում եմ լուռ

Ու կանգնած մնում որպես մահարձան:


    

Թե ո՞ւր են խոհերս ձգո՜ւմ, չգիտե՜մ՝

Համահունչ կառչած ներկա օրերիս,

Օրերիս «դա՜ռը» ի՞նչպես եմ շնչում -

Երանի տալով հեռո՜ւ

Անցյալիս…


    

Կյանքն արդեն մեկ ա՜յլ Կյա՛նք է ինձ հուշում,

Որ ո՛չ անցյալ կա, ո՛չ էլ ապագա,

Կյանքը ներկա՜ն է,

Վկան՝ հողաթումբը…

և մեկ էլ գրված տողերն անավարտ…


    

Ս.Ումառ-Հարությունյան

Продвижение этого поста
Статья опубликована в проекте Пресс-секретарь.
Зарегистрируйтесь и опубликуйте свои статьи.
Нравится
0
Не нравится
0
3041 | 0 | 0
Facebook