Խնդրում ենք սպասել...

Հոդվածներ

ՀԻՄԱ Ո՞ՆՑ ԵՆՔ ՉԱՐԵՆՑ ԿԱՐԴԱԼՈՒ ԵԹԵ ՉԵՆՔ ՈՒՍՈՒՄՆԱՍԻՐԵԼՈՒ ՙ ՆԱՐԵԿԱՑԻՙ ՔՈՒՉԱԿՙ ԱՅ ՀԱՅԱՔԱՆԴ

03:09, կիրակի, 26 հուլիսի, 2020 թ.
ՀԻՄԱ Ո՞ՆՑ ԵՆՔ ՉԱՐԵՆՑ ԿԱՐԴԱԼՈՒ ԵԹԵ ՉԵՆՔ ՈՒՍՈՒՄՆԱՍԻՐԵԼՈՒ ՙ ՆԱՐԵԿԱՑԻՙ ՔՈՒՉԱԿՙ ԱՅ ՀԱՅԱՔԱՆԴ
    
    

Ես իմ անուշ Հայաստանի արևահամ բառն եմ սիրում,
     Մեր հին սազի ողբանվագ, լացակումած լարն եմ սիրում,
     Արնանման ծաղիկների ու վարդերի բույրը վառման
     Ու նաիրյան աղջիկների հեզաճկուն պարն եմ սիրում։

Սիրում եմ մեր երկինքը մուգ, ջրերը ջինջ, լիճը լուսե,
     Արևն ամռան ու ձմեռվա վիշապաձայն բուքը վսեմ,
     Մթում կորած խրճիթների անհյուրընկալ պատերը սև
     Ու հնամյա քաղաքների հազարամյա քարն եմ սիրում։
     Ուր էլ լինեմ ― չեմ մոռանա ես ողբաձայն երգերը մեր,
     Չեմ մոռանա աղոթք դարձած երկաթագիր գրքերը մեր,
     Ինչքան էլ սուր սիրտս խոցեն արյունաքամ վերքերը մեր,
     էլի ես որբ ու արնավառ իմ Հայաստան յարն եմ սիրում։

Իմ կարոտած սրտի համար ոչ մի ուրիշ հեքիաթ չկա,
     Նարեկացու, Քուչակի պես լուսապսակ ճակատ չկա,
     Աշխարհ անցիր, Արարատի նման ճերմակ գագւսթ չկա,
     Ինչպես անհաս փառքի ճամփա՝ ես իմ Մասիս սարն եմ սիրում։

Առաջխաղացնել այս նյութը
Տեղեկացնում ենք, որ նյութը հրապարակվել է "Մամուլի խոսնակ" նախագծի շրջանակներում:
Գրանցվի՛ր և հրապարակի՛ր քո հոդվածները:
Հավանել
0
Չհավանել
0
| | |
2084 | 0 | 0
Facebook
COMMENT.am