Идет загрузка...
Сегодня:  Вторник, 23 Июля, 2019 года

Статьи

Այն սևաչյա հայուհուն…

13:40, Воскресенье, 03 Февраля, 2019 года
Այն սևաչյա հայուհուն…
    
    
    

Հեռո՜ւ, օտա՜ր քաղաքում

Լուսամուտից կիսաբաց,

Մի կարո՜տ էր երևում,

Երևո՜ւմ էր

Մի հայացք…


    

Դառը՝ ցավի հետ ձուլվել

Քարացել էր շուրթերին,

Ինչպես ամուլ ծառի ստվերները

Նարնջենու փեշերին:


    

Կարծես մահը գլխից սկսվել

Դանդա՜ղ սրտին էր իջնում,

Տեսնես ո՞ւմ կամ ի՞նչ էր փնտրում

Հեռո՜ւ, օտա՜ր այդ երկրում:


    

Ազատությո՞ւն թե

Ոսկի,

Ճոխությո՞ւն թե

Զեխությո՞ւն,

Աստեղային ճաճանչնե՞ր …

Ա՜խր, չէ՞ որ օտար հողում,

Նույնիսկ քամի՜ն, քամի՛ չէ…


    

Արեգակը դիմակո՛վ է,

Լույսն արարիչ ձեռնոցով,

Կյանքն անճոռնի երախով է՝

Ամե՜ն, ամեն ինչ կլանող …


    

Անկանգ են բոլոր ստվերները,

Ամեն ծառ ու թուփ արյունոտ,

Պատիվ է - պատիվը վաճառելը,

Մի կաթիլ ջո՜ւրը կում է մի ամբողջ:


    

Ի՞նչ գտար,

Ի՞նչ կորցրեցիր,

Ի՛մ հայուհի սևաչյա,

Հարստությո՞ւն,

Պատի՞վ, փա՞ռք,

Թե դեմ առար առատությունը կրծող

Ատամներին երկաթյա…


    

Դե՜ մի՛ տխրիր,

Այս աշխարհում

Միշտ էլ ցա՛վ կա ու չարիք,

… Անհոգ է նա ով կյանքում

Չի՛ կորցրել հայրենիք…


    

…Հեռո՜ւ օտա՜ր քաղաքում

Լուսամուտից կիսաբաց,

Ինչպես ծառի կեղևին փորագրված մի անուն,

Մի կարո՜տ էր…

Մի հայացք …


    

01.02.16

Продвижение этого поста

Нравится
0
Не нравится
0
| | |
2039 | 0 | 0
Facebook
COMMENT.am