Լինել երջանիկ՝ ահա յուրաքանչյուրի գոյության իրական նպատակը:
Բայց մարդիկ չեն ուզում երջանիկ լինել: Նրանք նախընտրում են «հաջողակ լինելն ուրիշի աչքում»:
Այդպես իրենց սրտի ուզածի փոխարեն նրանք ընտրում են որևէ հեղինակավոր մասնագիտություն… այնուհետև տհաճությամբ անցնում են ուսումնական պրոցեսը՝ մշտապես սպասելով քննությունների ավարտին:
Մարդիկ չեն ուզում երջանիկ լինել: Նրանք ընտրում են բարձր վարձատրվող աշխատանքը: Իսկ օրերն անց են կացնում ժամերը հաշվելով՝ սպասելով աշխատանքային օրվա ավարտին, ուրբաթներին, արձակուրդներին…
Մարդիկ չեն ուզում երջանիկ լինել: Նրանք նախընտրում են թանկարժեք ու «հեղինակավոր» իրեր ձեռքբերելը… Հետո հայտնաբերում են, որ այդ իրերը հաճախ ոչ իրենց առօրեան են ավելի հարմարավետ դարձնում, ոչ էլ կյանքն՝ ավելի հաճելի:
Մարդիկ չեն ուզում երջանիկ լինել: Նրանք ընտրում են ամուսնացած լինելը: Հետո իրենց իրական ցանկությունները բավարարում են հանցագործի հոգեբանությամբ և ծանր խղճով: Իսկ ժամանակի մեծ մասն անում են այն, ինչը չեն ուզում:
Շարունակությունն
այստեղ