Խնդրում ենք սպասել...
Այսօր`  երկուշաբթի, 21 հոկտեմբերի, 2019 թ.

Հոդվածներ

ԱՂՋԻԿՆ Ու ՀԵՔԻԱԹԸ

12:12, հինգշաբթի, 19 սեպտեմբերի, 2019 թ.
ԱՂՋԻԿՆ Ու ՀԵՔԻԱԹԸ
    
    
    

Կարծես թե ցո՜ւրտ չէր, բայց հենասայլակին նստած աղջիկը, մրսո՜ւմ էր, դողացնում:

Անցնո՜ւմ էին մարդիկ, նայո՜ւմ, բայց ամե՜ն մեկն իր գործը ուներ:

Մոտեցավ մեկը՝ մի տղա, որի արտաքինը ճչում էր ժամանակի ձայնով:

- Գեղեց՜իկն ես, իսկ անո՞ւնդ:

Աղջիկը պատահմամբ հիշեց, որ անծանոթներին չի կարելի պատասխանել ու ձայն չհանեց:

Նրա փոխարեն ճռռաց հենասայլակն ու թեքվեց տղայից:

Կարծես թե ցո՜ւրտ չէր, բայց հենասայլակին նստած աղջիկը, մրսո՜ւմ էր, դողացնում:

Մոտեցավ մեկ ուրիշն ու անմիջապես բաճկոնը գցեց աղջկա ուսերին:

- Հիմա կտաքանաս, ոչի՜նչ, մի՛ տխրիր:

Աղջիկը պատահմամբ հիշեց, որ անծանոթներին չի կարելի պատասխանել, բայց ասաց.

- Շնորհակա՜լ եմ: Սպասո՜ւմ էի:

- Դու գիտես ով եմ ե՞ս:

- Այո՜, դու Հեքիա՜թն ես, քեզ հետ կարելի՛ է զրուցել:

- Պարե՜նք, ավելի արագ կտաքանաս:

Անխոս աչքերը ցույց տվեցին հենասայլակը:

- Ոչի՜նչ, մի՛ տխրիր:

Ու պարեց աղջիկն իր պարը, ձեռքերը դրած Հեքիաթի ուսերին, Հեքիաթն էլ ամո՜ւր գրկել էր աղջկան:

Այդ երկուսի համար բացի իրար պաշտելուց, ոչի՛նչ գոյություն չուներ:

Իրականությունը ժպտալով իր տեղը զիջել էր Հեքիաթին ու աղջկան:


    

Կարծես թե ցո՜ւրտ չէր, բայց դատարկ հենասայլակը մրսո՜ւմ էր, դողացնում:


    
    
Առաջխաղացնել այս նյութը
Տեղեկացնում ենք, որ նյութը հրապարակվել է "Մամուլի խոսնակ" նախագծի շրջանակներում:
Գրանցվի՛ր և հրապարակի՛ր քո հոդվածները:
Հավանել
0
Չհավանել
0
| | |
1198 | 0 | 0
Facebook
COMMENT.am