Խնդրում ենք սպասել...
Այսօր`  ուրբաթ, 18 հոկտեմբերի, 2019 թ.

Հոդվածներ

Անակնկալ սեր (18+)

19:11, կիրակի, 21 հունվարի, 2018 թ.
Անակնկալ սեր (18+)
     Հեռավոր ազգականս թախանձում էր ինձ, ամառվա շոգերին, գոնե մեկ ամսով գնալ իրենց գյուղ: Երեխայիս հետ մեկնեցի գյուղ: Ազգականիս կինը շատ սիրալիր ընդունեց մեզ: Նույնիսկ այն սենյակը, որտեղ ամուսիններով էին քնում, հանձնեց ինձ ու երեխայիս, իսկ իրենք տեղափոխվեցին գոմին կից սենյակն, որն քիչ հեռու էր իմ սենյակից: Նրանք նույնիսկ նախապատրաստվել էին իմ այցին: Երեկոյան, երբ տեղավորեցին իրենց անասուններին, կովերը կթեցին, սկսեցին սեղան գցել: Գյուղից մի քանի տղամարդ, իրենց կանանց հետ, միացան կազմակերպված երեկույթին: Սկսեցին խմել իմ կենացը և երկու գավաթ գինի էլ ես խմեցի: Գլուխս սկսեց պտտվել: Հոգնած էի, ուզում էի հանգստանալ, չնայած տղամարդիկ շարունակում էին խմել և ուրախանալ: Ինձ միացան նաև մյուս կանայք և տանտիրոջ կինը, ովքեր առավոտ կանուխ պետք է արթնանային կովերը կթելու և նախիր ուղարկելու համար: Բարի գիշեր մաղթեցի և ազգականիս կնոջ հետ գնացինք քնելու:
     Գիշերվա կեսին զգացի, որ ինչ-որ մեկը փորձում է սեռական հարաբերություններ ունենալ հետս: Մթության մեջ ոչինչ չէր երևում: Քնաթաթախ էի, և ալկոհոլի ազդեցության ներքո թվաց, թե ամուսինս է: Երբ նա գործողություններն սկսել էր, հազիվհազ մտաբերեցի, որ մեր տանը չեմ և ամուսինս չէ: Փաստորեն, օղու ազդեցության տակ ազգականս նույնպես խառնվել էր, մոռացել, որ ինքը պետք է գնար գոմի կողքի սենյակը` իր կնոջ մոտ:
    
     Չնայած ձևացնում էի, թե քնած եմ, սակայն զգում էի, որ այլևս անկարող եմ դիմադրել նրան, ում, իրականում, այնքան էլ չէի հավանում: Նա ամբողջ ուժով վերցրել էր ինձ:
     -Ի՞նչ ես անում, - հարցրեցի:
     -Ի~նչ անում եմ ամեն օր, -շշնջաց ազգականս, - և ինքնամոռաց, շարունակեց ինտենսիվ շփումները:
     Անջատված, հարձակվել էր վրաս: Ես էլ օգտվելով նրա անջատված վիճակից, ազատություն տվեցի իմ զգացումներին ու գործողություններին: Երբ վերջացրեցինք և նա քիչ սթափվեց, հասկացավ, թե ինչ է կատարվել: Զղջաց և գնաց կնոջ մոտ:
     Առավոտյան նա ամաչում էր ինձանից, ասաց, որ շփոթվել է: Իսկ ես խոստովանեցի, որ ամեն ինչ կարգին է, կարող ենք կրկնել: Եվ այդ հանդիպումները շարունակվեցին ամեն գիշեր, խոտերի դեզերի վրա, դաշտերում ու անտառում: Ես այդքան ազատ ու երջանիկ չէի եղել: Երբեմն, հիմա էլ ենք հանդիպում և ազատություն տալիս մեզ:
     Մտքովս երբեք չէր անցնում, որ հեռավոր ազգականս, ում ատում էի, կարող է լինել իմ անփոխարինելի սիրեկանը:
Առաջխաղացնել այս նյութը
Տեղեկացնում ենք, որ նյութը հրապարակվել է "Մամուլի խոսնակ" նախագծի շրջանակներում:
Գրանցվի՛ր և հրապարակի՛ր քո հոդվածները:
Հավանել
3
Չհավանել
0
| | |
27731 | 0 | 0
Facebook
COMMENT.am