Խնդրում ենք սպասել...
Այսօր`  կիրակի, 22 ապրիլի, 2018 թ.
Ավանդների տոկոսադրույքը`  
Հայկական դրամ
14.00%
,
ԱՄՆ դոլլար
6.50%
,
Եվրոպական Եվրո
4.00%
,
Ռուսական ռուբլի
8.50%

Հոդվածներ

«Աստված տվեց, Աստված առավ» թևավոր խոսքի ծագման մասին

20:17, երեքշաբթի, 03 ապրիլի, 2018 թ.
«Աստված տվեց, Աստված առավ» թևավոր խոսքի ծագման մասին

Հատկապես երբ մարդ է մահանում՝ շատերը տխրությամբ արտաբերում են այս արտահայտությունը: Ոմանք, անշուշտ, ճշգրիտ գիտեն, թե որտեղից է այն թև առել, ոմանք մոտավոր տեղեկություն ունեն, իսկ ոմանք էլ պարզապես չգիտեն ու կարծում են, թե արտահայտությունը աստվածային զորության ու կամքի ընկալման սովորական բանաձևումներից մեկն է:


    
Նախ՝ ասեմ, որ «Աստված տվեց, Աստված առավ» -ի ակունքը Հին կտակարանն է, միայն այն տարբերությամբ, որ Հին կտակարանում գործածված է «Տեր» եզրը:

Արդ՝ Հին կտակարանի Հոբի գրքում խոսվում է այն փորձությունների մասին, որոնք Աստված ուղարկում է Հոբին (ոչնչանում է նրա ամբողջ ունեցվածքը, կործանվում է նրա տունը, մահանում են նրա երեխաները. «Եվ ահա մի հողմ եկավ անապատի այն կողմից և դիպավ տան չորս անկյանը, և տունը ընկավ տղաների վրա, և նրանք մեռան»): Այս մեծ դժբախտությունները տեսնելով՝ Հոբը պատռում է իր վերարկուն, երկրպագություն է կատարում և ասում է. «Մերկ դուրս եկա իմ մոր արգանդից, և մերկ պիտի դառնամ այնտեղ: Տերը տվեց և Տերն առավ. Տիրոջ անունը օրհնյալ լինի»:

Գիրքն ասում է, թե Աստծո ուղարկած բոլոր փորձությունները Հոբն անտրտունջ տարավ՝ չկորցնելով հավատը:

Առաջխաղացնել այս նյութը
Տեղեկացնում ենք, որ նյութը հրապարակվել է "Մամուլի խոսնակ" նախագծի շրջանակներում:
Գրանցվի՛ր և հրապարակի՛ր քո հոդվածները:
Հավանել
0
Չհավանել
0
1462 | 0 | 0
|
Հավանե՛ք և բաժանորդագրվե՛ք
Facebook
ВКонтакте
Մամուլի խոսնակ