Խնդրում ենք սպասել...
Այսօր`  շաբաթ, 16 դեկտեմբերի, 2017 թ.
Ավանդների տոկոսադրույքը`  
Հայկական դրամ
14.00%
,
ԱՄՆ դոլլար
6.50%
,
Եվրոպական Եվրո
4.00%
,
Ռուսական ռուբլի
9.00%
Kentron (desktop)

Հոդվածներ

ԲՌՆՈՒԹՅՈՒՆԸ ՍԿԶԲՈՒՆՔՈՐԵՆ ՀՆԱՐԱՎՈՐ ՉԻ ԿԱՐԳԱՎՈՐԵԼ ԵՎ Ո՛Չ ՄԻ ՕՐԵՆՔՈՎ

Stepan Abrahamyan
Հեղինակ`
Stepan Abrahamyan
12:36, ուրբաթ, 13 հոկտեմբերի, 2017 թ.
ԲՌՆՈՒԹՅՈՒՆԸ ՍԿԶԲՈՒՆՔՈՐԵՆ ՀՆԱՐԱՎՈՐ ՉԻ ԿԱՐԳԱՎՈՐԵԼ ԵՎ Ո՛Չ ՄԻ ՕՐԵՆՔՈՎ

Մարդու վրա բռնացող առաջին ուժը էդ նրանից դուրս գտնվող արտաքին միջավայրնա՝ բնությունը: Ասել, թե կեցությունը որոշումա գիտակցությունը, նշանակումա ասել, որ կեցությունը բռնանումա մարդու գիտակցության վրա, հարկադրելով գտնել լուծումներ՝ կյանքի ու կենցաղի ցածր տեսակ կազմակերպման ձևերից անցնելու ավելի բարձր ու ավելի բարդ կազմակերպման ձևերի: Նկատենք, թե ինչքան մոտ են բառակազմությամբ բՆություն ու բՌնություն բառերը:

Մարդ երբեմն նույնիսկ ինքնա կամավոր բռնանում իրա վրա, երբ գիտակցումա, որ բնածին ծուլության հաղթահարման այլ ուղի ու միջոց գոյություն չունի, եթե ուզումա հասնի իրա մոտ կամ հեռակա նպատակին:
     Բռնության բովանդակությունը հարկադրանքնա, ու որքան էլ տարօրինակա, դրա բացակայությունը կնշանակի մարդ տեսակի համար ճահճացում ու վայրենության հետադարձ ճանապարհ: Նույնը վերաբերումա նաև կամավոր բռնությանը՝ սեփական անձի թերի ու վատ գնահատվող կողմերին հակադրվելու՝ կոնկրետ կամային ու պրակտիկ գործողությունների դիմելու պատրաստակամությունը: Մերժել ինքնահարկադրանքը՝ որպես բռնության ձևերից մեկը, նշանակումա հետզհետե կորցնել ՄԱՐԴ դեմքը ու բռնել ճահճացման ուղին:
     Ո՛չ մի զարգացում ու ինքնության հաստատում չի էղել առանց բռնության:

Այսպիսով, մարդու առաջին բռնավորը, ինչպես ասվեց, արտաքին միջավայրնա՝ բնությունը, որպես հարկադրանքի առաջին ուժ, որը կյանքի օբյեկտիվ հանգամանքներ ու իրավիճակներա ստեղծել՝ հարկադրելով մարդուն աշխատացնել ու գործին միացնել ուղեղի ձախ՝ տրամաբանորեն մտածելու կիսագունդը:

Այդպիսով, կարելիյա դասակարգել բռնության էրկու տեսակ. արտաքին ու ներքին:

Բռնության արտաքին տեսակը մարդու վրա դրսևորվումա իրա սոցիալական ու բնական միջավայրից: Բռնության ներքին կամ կամավոր տեսակը՝ տվյալ անձի ներսից բխող հարկադրանքի միջոցնա՝ կամային ջանքերը:
     Բռնության էրկու տեսակների առկայության դեպքում էլ կա պայքար հասկացությունը, որը իրա բնույթով և՛ ուղղվածա արտաքին միջավայրի, և՛ սեփական ներաշխարհի դեմ:
     Բռնությունը պայքարի կարիքն ունի, էն չափով ինչ չափով որ պայքարը բռնության կարիքն ունի: Հետևաբար, պարտադիրա թե՛ բռնությունը, թե՛ պայքարը: Էրկուսի գոյությունն էլ արդարացվածա:

Մի կարևոր հանգամանք:

Էսօր ընտանեկան բռնության դեմ են պայքարում, բայց պայքարի մեթոդները վերցնում են թարս տեղից: Այնինչ, պայքարի մեթոդները չեն կարող գերազանցեն օբյեկտիվորեն գոյություն ունեցող հարկադրանքի ՊԱՅՄԱՆԵՐԻՆ: Պայքարի օրենսդրական մեթոդները հաճախ արհեստածին են, որոնք կտանեն մենակ հաշվեհարդարի, որը մարդու գիտակցության ու հասկացողության ընդլայնման համար ոչ մի դրական տեղաշարժ չի կարա ունենա:
    
    
     Հեղինակ՝ ՍՏԵՓԱՆ ԱԲՐԱՀԱՄՅԱՆ
    
    
     Շվեդիա, Էնշոփինգ
    
    
     13.10.2017

Առաջխաղացնել այս նյութը
Տեղեկացնում ենք, որ նյութը հրապարակվել է "Մամուլի խոսնակ" նախագծի շրջանակներում:
Գրանցվի՛ր և հրապարակի՛ր քո հոդվածները:
Հավանել
0
Չհավանել
0
3869 | 0 | 0
|
Հավանե՛ք և բաժանորդագրվե՛ք
Facebook
ВКонтакте
Մամուլի խոսնակ