Խնդրում ենք սպասել...
Այսօր`  կիրակի, 17 դեկտեմբերի, 2017 թ.
Ավանդների տոկոսադրույքը`  
Հայկական դրամ
14.00%
,
ԱՄՆ դոլլար
6.50%
,
Եվրոպական Եվրո
4.00%
,
Ռուսական ռուբլի
9.00%

Հոդվածներ

Բոլե Մալենո

13:43, հինգշաբթի, 21 սեպտեմբերի, 2017 թ.
Բոլե Մալենո

Պատմությունը տեղի է ունեցել Ամերիկայի Միացյալ Նահագներում՝ 1970-ականներին։ Մի տղա էր ապրում Ֆլորիդա նահանգի գյուղերից մեկում, որի ծնողները արմատներով իտալացի էին, և նրան անվանակոչել էին Բոլե Մալենո։ Ցավոք սրտի Մալենոների ընտանիքը բավականին վատ էր ապրում, ինչի պատճառով Բոլեն 12 տարեկանից սկսած աշխատում էր, օգնում էր խանութից իրերը բերել մարդկանց, կոշկակարին էր օգնում, փայլեցնում էր մարդկանց կոշիկները։ Նա ամեն հնարավոր բան անում էր, որպեսզի գումար վաստակի։ Հայրը՝ Ռոբերտը հարբեցող էր, ինչի պատճառով էլ, մայրը՝ Սոֆին սկսել էր մարմնավաճառությամբ զբաղվել, չնայած դրա դիմաց շատ հաճախ խաբում և չէին էլ վճարում։ Այո, դժբախտ իրավիճակ էր 12-ամյա տղայի համար, բայց նա ամեն դեպքում փորձում էր մի բան անել։ Հաճախ էր ռադիո լսում, և պարզապես հերոս էր համարում նախագահ Ռեյգանին, մտածելով, որ նախագահ լինելը հերոսություն է, և այդ պաշտոնին մարդիկ արժանանում են։ Շատ դեպքեր էին լինում նաև, որ ինչ-որ տեղ աշխատանք անելիս կողքից լսում էր մարդկանց վիրավորական խոսքերը նախագահ Ռեյգանի հասցեին, և փորձում էր պաշտպանել նրան։ Մի անգամ, երբ կոշկակարի մոտ օգնում էր, ռադիոյով ասացին, որ Ռեյգանը պատրաստվում է, նոր տնտեսական աճի հասցնել ԱՄՆ-ը, և դարձնել ամենազորեղը աշխարհում։ Ինչին ի պատասխան կոշկակարը ասաց՝

– Քո մերը, մի քիչ փող տուր գոնե ապրենք։

Բոլեն բավականին վրդովվեց, և կոշկակարի վրա սկսեց գոռալ, ասելով՝

- Ռեյգանը նախագահն է, նա ամենաուժեղն է, և չպետք է վիրավորել նրան։

- Գնա այստեղից և քեզ աշխատանք փնտրիր փսլնքոտ, միգուցե այդ Ռեյգանը քեզ աշխատանք կտա։

Բոլեն դուրս եկավ, տխուր, բայց մտածում էր, որ ճիշտ էր արել, պետք էր Ռեյգանի պես մարդու համար նման զոհողության գնալ։ Անցավ մի տարի նա դեռ այստեղ-այնտեղ ընկնելով գումար էր վաստակում, երբ գյուղում խոսակցություն լսեց, որ վաղը նախագահն է գալու շրջելու գյուղով, քանի-որ շուտով նախագահական ընտրություններն են։ Սա նրա համար պատմական պահ էր, մարդը՝ ում պարզապես նա պաշտում էր, և կուռք էր համարում, վաղը կլինի իրենց գյուղում։ Վերջապես եկավ այդ պահը, Ռոնալդ Ռեյգանը այցելեց այն գյուղը, որտեղ ապրում էր 13-ամյա Բոլեն, նա որոշեց գյուղի կենտրոնում խոսել ժողովրդի հետ։ Բոլեն գնացել էր, Ռեյգանի կարելի է ասած՝ քարոզարշավին։ Բոլորը դժգոհ դեմքերով ուշադիր լսում էին նախագահին, և միակ ուրախ դեմքով մարդը այդտեղ Բոլեն էր, ինչը հեռվից-հեռու նկատեց Ռեյգանը, և որոշեց մի յուրօրինակ բան անել։

- Արի այստեղ փոքրիկ, արի ինձ մոտ։

Ռեյգանը կանչում էր Բոլեին, և ինչ էր մնում, պարզապես ուրախ գնալ նրա մոտ։ Ռեյգանը տղային հարցրեց՝

-Ի՞սկ դու գիտես, թե ես ո՞վ եմ,

- Այո, պարոն նախագահ, դուք իմ երազանքների նախագահն եք, մարդ ում իմ կուռքն եմ համարում։ Ռեյգանի պես հնարամիտ մարդը առիթը չէր կարող բաց թողնել՝

- Դուք լսեցիք տղային, նա այս տարիքում արդեն հասկանում է, թե ով է պետք այս երկրին, մնում է դուք և ողջ ԱՄՆ ժողովուրդը հասկանաք, որ հենց ես եմ այն մարդը, ով ձեզ կօգնի առաջ գնալ։

Հաջորդ օրը, բոլոր Ամերիկյան թերթերը գրում էին Ռեյգանի հաջողության մասին։ Բոլեն ուրախ էր, և նորից շարունակում էր կոշիկ փայլեցնել։ Նա ծանոթացավ մի տղայի հետ, ով պատրաստվում էր մայրաքաղաք Վաշինգտոն գնալ, և խնդրեց իրեն էլ տանել, խոստանալով, որ կաշխատի իր համար, և կհատուցի դրա դիմաց։ Անցավ մի քանի օր, և այդ տղան օգնեց Բոլեին նավով Վաշինգտոն հասնել, անգամ օգնեց տեղավորվել աշխատանքի բարձրակարգ ռեստորաններից մեկում, որպես կոշիկ փայլեցնող։ Եվ նրա ամեն օրվա աշխատածի 80 տոկոսը վերցնում էր իրեն։ Պարզվում է, սա մի ռեստորան է, որտեղ հաճախ է գալիս Ռեյգանը, ինչը մեկ անգամ նկատեց Բոլեն։ Նա որոշեց թաքուն լուսամուտի տակից լսել, թե ինչ էին խոսում Ռեյգանը և իր կուսակից ընկերը։

-Պարոն նախագահ, մեկ ամսից ընտրությունները սկսվում են, դժվար կլինի հաղթելը, քայլեր են պետք անել ժողովրդի համար։

- Ի՞նչ է, կարծում ես, ես մեկ գրոշ անգամ կտամ, որ մարդիկ Ռեյգան գոչեն։ Թքած ունեմ մարդկանց վրա, ես բավականին հարուստ եմ, որպեսզի մտածեմ մարդկանց մասին։

Սա լսելով, Բոլեն հասկացավ, որ սխալ մարդու էր իրեն կուռք համարում, և իրականում մարդիկ ճիշտ կարծիք ունեին Ռեյգանի մասին։ Եվ, երբ մտքերով ռեստորանի դիմաց նստած էր, Ռեյգանը ջղայնացած դուրս եկավ, որպեսզի նստի մեքենան, նկատելով Բոլեին ասաց՝

-Չես տեսնում թե, ով է անցնում փսլնքոտ, ինչու չես մաքրում կոշիկներս։ Սա ասելուց հետո Ռեյգանը, անմիջապես հեռացավ։

Սա լսելով, առավել քան հաստատվեց իր մեջ ձևավորված կարծիքը, նա հասկացավ, որ իրականում Ռեյգանը ստախոս և լավ գովազդվող նախագահ է՝ ուրիշ ոչինչ։ Շարունակում էր աշխատել տղան, մոտ 20 տարի կարողացավ ապրել Վաշինգտոնում, կոշիկ փայլեցնելով։ Կողքից էլ լսելով քաղաքականության մասին։ Մոտենում էր մի քանի ամսից նախագահական ընտրություններ, հիմնական թեկնածուն հայտնի քաղաքական գործիչ Բիլ Քլինթոնն էր։ Բոլեն ուշադիր հետևում էր այս ամենին, նա արդեն Ռեյգանից հետո հասկացել էր, որ ոչ-ոքի հավատալ պետք չէ։ Եվ, որոշեց 33-ամյա տղան դնել իր թեկնածությունը, որպեսզի մարդիկ իմանան իր մասին, քաջ գիտակցելով, որ անգամ մեկ տոկոսի շանս չունի։ Երբ Քլինթոնին ռադիոհաղորդման ժամանակ հարցրին, իսկ ինչ է կարծում նա, նոր նախագահի թեկնածուի մասին, Քլինթոնը ծիծաղելով պատասխանեց՝

- ԱՄՆ ողջ բնակչությունը այդպիսի պոտենցիալ նախագահներ են։

Քարոզարշավներ էր անում Քլինթոնը, որոնք մեկը մյուսից հաջող էին ստացվում, և բոլորը համոզված էին, որ նոր նախագահը ակնհայտ է, որ Քլինթոնն է լինելու։ Եվ հանկարծ մի օր, Բոլեն հայտարարեց ռադիոյով, որ ժամը 18։00-ին իր խոսելու ժամանակն է եկել, կոչ անելով մարդկանց գալ։ Ժամը 18։00 էր, Բոլեն Վաշինգտոնի կենտրոնում սպասում և սպասում էր մարդկանց, ովքեր չէին գալիս, ընդամենը 5 հոգի էին եկել, որոնցից երկուսը տարեց կին, երկուսը լրագրող, մեկն էլ Բոլեի Վաշինգտոնում ձեռք բերած ծանոթներից էր։ Իհարկե, ակնհայտ էր, որ ոչինչ չի ստացվի, բայց, որոշում է Բոլեն խոսել, թեկուզ և այդ 5 հոգու համար։

-Ես երկար էի մտածում, խոսել թե՝ ոչ, բայց որոշեցի, որ ամեն դեպքում կարիքը կա խոսելու, կարիքը կա, որ ես էլ ինձ ներկայացնեմ, որպեսզի ճանաչեք ինձ՝ Բոլե Մալենոյիս։ Ես փոքրուց աղքատ ընտանիքում եմ մեծացել, ոչնչի չեմ հասել, և ամբողջ կյանքում կոշիկ եմ փայլեցրել, ինչը ինձ մոտ լավ էր ստացվում, բայց միշտ հետևել եմ քաղաքականություն կոչված, այս թատրոնին, որտեղ մարդիկ պարզապես խաբում էին, որտեղ Ռեյգանի նման ստոր ու տականք մարդիկ էին հաղթում։

Ինչքան սկսում էր, Բոլեն խոսել, այդքան մարդիկ շատանում էին, զարմանալի էր, 5 հոգին շատացել, դարձել էր 10, 50, 100, 500, 1000, արդեն հաշվել չէր լինում, մարդկանց թիվը, սա աննկարագրելի վիճակ էր։ Կարծես ամբողջ ժողովուրդը այնտեղ էր։ Եվ Բոլեն դեռ խոսում էր՝

-Ես փոքր ժամանակ կուռք էի համարում Ռեյգանին, բայց հետո հասկացա, որ նրա նմանները միայն իրենց գրպաններն են լցնում, նույնը Քլինթոնն է, և բոլորը, ովքեր մտնում են քաղաքականություն։ Նրանք միայն գովազդվելու ճիշտ տարբերակը գիտեն, և վերջ։ Ձեր պես հասարակ ժողովրդի մասին միայն կարող է մտածել, մարդ՝ ով, ձեզ նման է։ Ես ձեզ նման եմ հարգելիներս, ես Բոլե Մալենոս ձեր խոնարհ ծառան՝ այն կոշիկ փայլեցնող հասարակ գյուղացի տղան, ես ձեր կողքին եմ, և ձեզ եմ թողնում, որ որոշեք, ով է ձեզ պետք, գովազդվող և գրպանները լցնող տականքները, թե ձեր ծոցից ելած հասարակ տղան։ Վերջ՝ բավական է։

Ամբողջ ԱՄՆ ժողովուրդը սկսեց վանկարկել՝

-ԲՈԼԵ, ԲՈԼԵ, ԲՈԼԵ, ՄԱԼԵՆՈ, ԲՈԼԵ, ԲՈԼԵ, ԲՈԼԵ, ՄԱԼԵՆՈ։

Վանկարկումները չէին դադարում, լրագրողները և ամբողջ քաղաքական աշխարհը զարմացած էին այս ամենից։ Եկավ ընտրության պահը, Քլինթոնը անհանգստացած սպասում էր, և վերջապես ժամանակն էր հատարարելու, և հնարավորությունը տրվել էր հայտարարելու հայտնի գրող Միլլսին, բոլորը ուշադրությամբ սպասում էին Միլլսի բառերին, և այսպես՝

-ԱՄՆ ժողովրդի քվեարկությամբ, ԱՄՆ նախագահ է դառնում՝ ԲՈԼԵ ՄԱԼԵՆՈՆ։

Ցնցված էր, ողջ Ամերիիկան, սա անսպասելի մի երևույթ էր, հասարակ մեկը դառնում է նախագահ։

Անցավ մի քանի ամիս, նախագահ Բոլե Մալենոն հանեց հարկերը անհատներից, կրճատեց կառավարական աշխատողների աշխատավարձը 50 տոկոսով։ Իր աշխատավարձը՝ 70 տոկոսով։ Մանկատներին և գիշերօթիկներին էր հատկացնում այդ գումարները։ Աշխատատեղերը երկրում կրկնապատկեց, թոշակները եռապատկեց։ Եվ այս առիթով մի հարցազրույցում ասաց՝

-Սա բան էր, որը կարող էր անել ցանկացած ԱՄՆ նախագահ, բայց նրանք դա նախընտրում էին դնել իրենց գրպաններում։

Այո գոհ էր ամբողջ ԱՄՆ ժողովուրդը, դժգոհ՝ կառավարական որոշ կադրեր։

Եվ վերջապես Բոլե Մալենոն, որոշում է նորից, ժողովրդին հավաքել Վաշինգտգոնի հրապարակում և խոսել։

Ամբողջ ժողովուրդը պաստառներով, ծաղիկներով գնացել էր նախագահին լսելու, և ժամանակն էր արդեն խոսելու՝

-Ես ձեր երկրի նախագահը, ձեր ընկերը, ձեր ծառան և բարեկամը, ուզում եմ, որ բոլորդ հասկանաք, իմ միակ նպատակը ձեզ բարեկեցիկ կյանք ապահովելն է։

Եվ, երբ Բոլեն ուզում էր շարունակել իր խոսքը, ամբոխի մեջ մի անհայտ մարդ, հանում է զենքը և կրակում նախագահին՝ սպանելով նրան։

Վերջ ավարտվում է ամերիկացիների երազանքը Բոլե Մալենոյի հետ, մարդիկ չէին ցանկանում, որպեսզի հաղթի ժողովուրդը, ինչի պատճառով էլ, լինում է սա։

Եվ այս տխուր Ամերիկյան վիճակում, երկրի նախագահ է դառնում, առանց ընտրության ԲԻԼ ՔԼԻՆԹՈՆԸ...

Առաջխաղացնել այս նյութը
Տեղեկացնում ենք, որ նյութը հրապարակվել է "Մամուլի խոսնակ" նախագծի շրջանակներում:
Գրանցվի՛ր և հրապարակի՛ր քո հոդվածները:
Հավանել
0
Չհավանել
0
4563 | 0 | 0
|
Հավանե՛ք և բաժանորդագրվե՛ք
Facebook
ВКонтакте
Մամուլի խոսնակ