Խնդրում ենք սպասել...
Այսօր`  երեքշաբթի, 21 նոյեմբերի, 2017 թ.
Ավանդների տոկոսադրույքը`  
Հայկական դրամ
14.00%
,
ԱՄՆ դոլլար
6.50%
,
Եվրոպական Եվրո
4.00%
,
Ռուսական ռուբլի
9.00%

Հոդվածներ

ՀՈՒՍԻԿ ԱՐԱ

Armenak Avetisyan
Հեղինակ`
Armenak Avetisyan
19:06, կիրակի, 27 օգոստոսի, 2017 թ.
ՀՈՒՍԻԿ ԱՐԱ

_ _ _

ՔԱմին անցնում է

քեզնից դատարկ կեսգիշերի սրտիս միջով,
     որտեղից դու քեզ տարար
     առանց մի կաթիլդ խնայելու:
     Էլի մի քնահարամ ագռավ կռռում է անձրևի մեջ.
     ես, որ չգիտեմ թռչնի լեզուն,
     հասկանում եմ այս ուշ ժամի սև բառերը նրա.
     -Ինչո՞ւ քեզ տարար ինձնից`
     սիրտս թողնելով դատարկ կեսգիշերին:
     Քամին սառն է, ձմռան պես կտրող.
     տա՞ք ես հագնվել,
     կոճկե՞լ ես վերարկուդ,
     շարֆդ կապե՞լ ես,
     սիրուն լուսավորս:
     Ո՞ւմ հետ ես այս ուշ ժամին,
     քո մասին հոգ տանո՞ւմ է,
     անհանգստանո՞ւմ է քեզ համար.
     չմրսես հանկարծ ինձնից դատարկ օրերիդ մեջ:
     Քամին է կտրում իմ մարմինը առանց քեզ.
     չգիտեմ, ի՞մ սիրտն է, թե՞ ագռավի,
     որ թաց ու սև մնացել է կեսգիշերին…
     Իմ գարունը քեզ,
     իմ ամառը քեզ,
     իմ աշնան տաքն էլ քեզ.
     հանկարծ չմնաս մենակ
     ինձնից հոգնած օրերիդ մեջ:


    

Թեբեական

Նա իմ ննջարանը մտավ խարխափ ու անորոշ՝
     որպես կեսգիշեր,
     և հեռացավ առավոտի քայլերով՝ պաղլույս ու դեռ անարև։

Քաղաք, միշտ մուտք ու վերադարձ,
     ո՞ւր տարար առավոտս հենց նոր տեսած․
     ես փնտրել եմ նրան ամբողջ մի կյանք,
     սպասել բոլոր ժամերի մեջ`
     վստահելով այս հանդիպմանը առանց պայման։

Ամեն օր քո մեջ շրջած այգի,
     չտեսա՞ր նրան․
     իմ աչքերն ուներ,
     իմ մարմնի գույնն ու
     իմ հայացքով էր․
     անհնար էր շփոթել նրան։

Փողոցներ, որ խնամքով պահում եք ոտնահետքերս,
     և կամուրջներ՝ կախված ջրանցքներին,
     իմ խոսքն է նրա լեզուն,
     իմ բառն է նրա շուրթերին,
     և ամեն սեթևեթն իմ բանաստեղծությունն է․
     չէիք կարող չճանաչել։

Նրա ափերի մեջ իմ սիրտն է,
     իսկ մատների տակ բարակում է հոգիս,
     և իմ սպասման երկար արյունն է հագուստին․
     դուք պե՛տք է ետ պահեիք նրան, ՙ
     ծառուղում ու նստարանին համբուրվող զույգեր։

Ի՜նչ ճամփաների հիմա դիմեմ ես՝
     արևածա՞գ, թե՞ մայրամուտ,
     որ մինչև օրը և ժամս վերջին տեղ հասնեմ։

Իսկ դու, քաղաքի դարպասը հսկող
     թեբեական հայացքով կույր գուշակ,
     ասում ես՝ քո ննջարանը գնա,
     եթե նա է, կգա առավոտի քայլերով,
     որ չի գնացել։

Առաջխաղացնել այս նյութը
Տեղեկացնում ենք, որ նյութը հրապարակվել է "Մամուլի խոսնակ" նախագծի շրջանակներում:
Գրանցվի՛ր և հրապարակի՛ր քո հոդվածները:
Հավանել
1
Չհավանել
0
3429 | 0 | 0
|
Հավանե՛ք և բաժանորդագրվե՛ք
Facebook
ВКонтакте
Մամուլի խոսնակ