Խնդրում ենք սպասել...
Այսօր`  երեքշաբթի, 24 հոկտեմբերի, 2017 թ.
Ավանդների տոկոսադրույքը`  
Հայկական դրամ
14.00%
,
ԱՄՆ դոլլար
6.50%
,
Եվրոպական Եվրո
4.00%
,
Ռուսական ռուբլի
9.00%

Հոդվածներ

ՌՈՄԻԿ ՍԱՐԴԱՐՅԱՆ

Armenak Avetisyan
Հեղինակ`
Armenak Avetisyan
22:44, ուրբաթ, 11 օգոստոսի, 2017 թ.
ՌՈՄԻԿ ՍԱՐԴԱՐՅԱՆ


     ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
     ___________________

ՀԻՆ ԵՐԳ
     Չեմ հարբելու այսուհետև–
     Ուշ է - էլ ոչ մի մաղձ,
     Պիտի ապրեմ` պարզ ու թեթև,
     Ու նվիրվեմ - կանանց։

Ե՞րբ էր - ձեռքս բաժակ առա,
     Ու ըմպեցի մի քիչ.
     Ա~յ քեզ հրաշք բաժանարար–
     Ինձնից մնաց - Ոչինչ։

Բաժանվեցի երկու մասի, –
     Մեծ Ոչինչներ - դատարկ,
     Խմողների Բարձր Դասին,
     Անե~ծք, տղերք - ու փառք։

Չեմ հարբելու այսուհետև,
     Ոչ մի կաթիլ - սև մաղձ,
     Ապրելու եմ պարզ ու թեթև,
     Օ~, Տե~ր – փրկի~ր կանանց։

Ո~ւշ է, տղա~, էլ ո՛չ մի մաղձ–
     Հեր՛ն անիծած - կանանց։

ԱՆԴԻՆ
     Բանաստեղծ Վահան Վարդանյանին
     1.
     Պատրաստ եմ ահա –
     Գոտեպնդվո՛ւմ եմ –
     Ես երկար ճամփա ունեմ անցնելու։

Իմ երազանքի ճամփորդությունն է։–
     Ճամփաս երկինքն է,
     Քառուղիներս՝ Երկնքից անդին։

Իմ նախնիները
     Հերթով մեկնեցին։
     Մեկնեցին մեկ-մեկ,
     Մեկնեցին մենակ,
     Կամ հազարների թվաբանակով։–
     Ու - էլ ետ չեկան։
     Մեկը նրանցից ինձ լուր չբերեց։
     Ես սպասում եմ
     Նրանց գալուստին։–
     Խիստ տագնապում եմ,
     Ոչ մի լուր չունեմ։

Հայտնության գիրքը ուղեցույցն է իմ։
     Տեղիցս ելնեմ,
     Ես - պիտի մեկնեմ։
     2.
     Ես պիտի բազմեմ մի շքեղաշուք
     Մահվան աստղանավ
     Ու ճամփա՛ս ելնեմ։

(Տե~ր Աստված, որքան իմաստուն ես դու,
     Որ շնորհեցիր առիթն այս միակ՝
     Մխիթարանքի խարիսխը բանող,
     Եվ առագաստը՝ վերևներ տանող։
     Այլապես, ինչպե՞ս կարդարանայի
     Նույն ճամփան կտրած նախորդներիս մոտ) ։

Անմահությունը պատիժ էր դաժան։-
     Արդեն քսան դար
     Գամված եմ հոդին,
     Եվ ահա, հիմա,
     Շնորհապարտ եմ ես Արարողին -
     Առագաստս բաց
     Ինձ վե~ր է տանում։
     (Գաղտնիք պիտ պարզեմ՝ այդ ինչ են անում
     Մեռյալներն այնտեղ որ համառորեն
     Չեն վերադառնում) ։

Գաղտնիք աարզելու
     Պահ հրաշալի,
     Եզակի՜ պահ է –
     Ես պիտի մեկնեմ։
     3.
     Առագաստս է բաց
     Ու նավս՝ սարքին։
     (-Օ~, իմ անմահներ,
     Մնացեք բարյավ,
     Երկար չեք տխրի –
     Կվերադառնա~մ...):

Մինչ նոր հանդիպում,
     Օ~ն - դեպի Անդին։

...Պատրաստ եմ ահա,
     Գոտեպնդվա~ծ եմ։
     Ես երկար ճամփա ունեմ անցնելու։

***
     Եվ մոտենում է, նա մոտենում է,
     Երբ որ հատնում է -
     Հոգեվարքը։

Եվ հեռանում է, նա հեռանում է,
     Երբ որ հառնում է -
     Հոգեվարքը։

Եվ նա մնում է, նա է, մնում է
     Եվ ինքն է բանում -
     Հոգեվարքը։

Նա մոտենում է, նա հեռանում է,
     Նա միշտ մնում է -
     Նա ի՛նքն է –
     Հավերժ հոգեվարքը։

ՍԻՄՈՆ ՊՈՂՈՍՅԱՆԻՆ
     (Ներբող հեռվում մնացած նկարչին)
     Դու հեռացար ո՛չ այնպես, ինչպես ասուպն է ընկնում,
     Դու խոյացար առ երկինք - մարքի բոցի պես–ելմա~ն,
     Քեզպեսները չեն հանգչում - նրանք, անշուշտ, երկնքում
     Սուրո~ւմ են – չե~ն մահանում։– Օ~, դու ոգու ես նման։

Ոգի~, որ տարերքի պես, հոգուդ տեսիլքը առած,
     Դեգերո~ւմ է - ու նրան - Հունից Անհայտն է տանում,
     Բայց ոչ մի հո~ւն, – Օ~, Սիմոն, – չէր հանդարժի տառապած
     Հոգիդ այստե՛ղ - Քո երկրում - և երկնքում քո անհուն։

Դադարներում երջանիկ նա իջնում է կտավից,
     Եվ պոկվելով նրանից, – հրա~շք, – պատկե~րդ է թողնում
     Էդպե~ս ասենք.– բայց, Սիմո~ն, ինչե~ր հիմա կտայինք,
     Որ քո վրձինը հղեր – Տե~ղն, ուր սիրտդ է անթեղվում։

Դու հեռացար ո՛չ այնպես, ինչպես ասուպն է ընկնում.
     Դու խոյացար առ երկինք - մարքի բոցի պես - ելման,
     Քեզպեսները չեն հանգչում, նրանք, մեկ է, երկնքում
     Սուրում ու չե~ն մահանում։– Օ~, դու ոգո՛ւ ես նման։

ԳԵՂԵՑԻԿ
     Գեղեցիկ եք, վարդե՛ր, գեղեցիկ ես, ի՛մ կյանք,
     Գեղեցիկ ես, արդեն, օ~, մեծ սիրո պատրանք,
     Ի~նչ հրաշք է, Աստված, ի~նչ հրաշք է, որ կանք –
     Մենք այս գիշեր։

Գեղեցի՛կ եք, մարդի~կ, մնացե~ք ձեր հեռվում,
     Գեղեցի՛կ եք– աստղե~ր, որ անփույթ եք վառվում,
     Գեղեցի՛կ եք, հուշե~ր, որ մեռնում, չե~ք հառնում –
     Հենց այս գիշեր։

Գեղեցի՛կ ես և դո՛ւ, իմ մենություն, հիմա՛,
     Գեղեցի՛կ ես, տեսի~լք, որ թվում ես անմա՛հ,
     Գեղեցիկ ես և դու, օ~, հեռավոր իմ մահ –
     Օ, ա՛յս գիշեր։

ԿԱՐՈՏ
     Կարոտը Անուն չունի: –
     - Անունդ ի՞նչ է, կարո՛տ,
     Օ~, հանկարծ Աստված չանի
     Անունով ելնես, գաս մոտ։

Մո~տ արի, բա~ց է դուռս,
     Լա~վ շոյվիր, շնավարի~,
     Բացում եմ նաև բուռս,
     Տե՛ս, ի՞նչ կա – կե՛ր՝ չսառի~։

Մի~ խորշիր, սի~րտ եմ պարզել,
     Քո շնչից հաշմված սիրտ,
     Հակված եմ դեմդ - անզեն –
     Վայելի~ր ուշիմ ու կիրթ։

Սպասք է ու սկուտեղ
     Իմ ափը – կե~ր, ի՛մ անտուն,
     Կե~ր սիրտս - միայն սերտեմ
     Անո~ւնդ – օ~, Անանուն։

ԽԱՎԱՐԻ ԽԱՂԵՐ
     Օ~, Խավարի թագուհի, կրկին եկար ինձ այցի,
     Ու գիշերիդ հանդիման - անզեն ու զուրկ մնացի։

Մղձավանջդ բերեցիր ու տեսիլքներ ցանուցիր
     Ու ծանրացար դու վրաս - չմեկնեցիր ոչ մի ծի~ի։

Եվ ես պարտված ու լքված - լույս ու մութում մնացի,
     Օ~, Թագուհի, հար - նման մթնում տրվող մի քածի։

Եվ ուղեղիս ծալքերից - քաոսներս քամեցիր,
     Դու թողեցիր, որ հոգիս հածի, անհույս հալածվի։

Հազարադեմ տեսլացար.– հազարաթև փարվեցիր,
     Այգս մարեց քո ափում - Դու ի՛մ այգը մարեցիր։

Օ~, Խավարի թագուհի, ի~նչ ես ուզում ինձանից –
     Այգ կա - բան չի մնալու - ինձանից ու քեզանից։

Առաջխաղացնել այս նյութը
Տեղեկացնում ենք, որ նյութը հրապարակվել է "Մամուլի խոսնակ" նախագծի շրջանակներում:
Գրանցվի՛ր և հրապարակի՛ր քո հոդվածները:
Հավանել
1
Չհավանել
0
1804 | 0 | 0
|
Հավանե՛ք և բաժանորդագրվե՛ք
Facebook
ВКонтакте
Մամուլի խոսնակ