Խնդրում ենք սպասել...
Այսօր`  երկուշաբթի, 23 հոկտեմբերի, 2017 թ.
Ավանդների տոկոսադրույքը`  
Հայկական դրամ
14.00%
,
ԱՄՆ դոլլար
6.50%
,
Եվրոպական Եվրո
4.00%
,
Ռուսական ռուբլի
9.00%

Հոդվածներ

Այսօր արձակագիր, դրամատուրգ, լրագրող Ռոլանդ Շառոյանի ծննդյան օրն

09:46, ուրբաթ, 11 օգոստոսի, 2017 թ.
Այսօր արձակագիր, դրամատուրգ, լրագրող Ռոլանդ Շառոյանի ծննդյան օրն
    
    
    


     ***

Մայրս դեռ այս աշխարհում է ապրում,
     հայրս այն աշխարհում է տնավորվել:
     Ես այլ աշխարհում եմ ապրում-
     բայց չեն թողնում – ամբողջովին:
     Մարդիկ մի վայրկյանում փոխվում են – լրիվ:
     Կարկուտն ու անձրևը` փոխակերպվում:
     Սատանան ձորում լացում է –
     փորացավ ունեցող աղվեսի պես,
     բայց մանկան նման- սրտակեղեք:
     Մեծ թոռս ուրիշ աշխարհում է ապրում,
     փոքր թոռնուհիս` բոլորովին այլ:
     Աննման կյանքով է ապրում
     ամեն բան-
     հավքերը գիշերը
     տիեզերքում են նիրհում,
     լուսաբացին` ծիրանի լույսի
     շողերի մեջ,
     կեսօրին գուռերից կտուցով
     ջուր են փախցնում,
     մայրամուտին աղոթում Մարի ձագուկիս պես:


     ***

Այսօր էլ Աշնակում ուրբաթ էր-
     լավը շաբաթն է ու կիրակին:
     Պատշգամբից ցամքած ձոր էի նայում-
     հորս ոտնահետքերը տեսա-
     Ջաղցի ձոր էր ուշիկ սահում:
     Աջ ոտքն էլի ցավում էր-
     կրնկի տեղը հազիվ էր նշմարվում:
     Շոգ էր- օգոստոս 11`
     ծիծեռնակը նրա մազերի մեջ
     բույն էր շինում,
     երկնքից Մշո թութուն էր թափվում
     նրա կանաչ զոլավոր կրակե շապիկին:


     ***

Այսօր
     Ուզում եմ գնալ Էրգիր-
     կյանքի ժամանակը չի թողնում:
     Ուզում եմ գնալ Աշնակ-
     Երևանը չի թողնում:
     Ուզում եմ գնալ մորս մոտ-
     թոռնիկս բաց չի թողնում:
     Ուզում եմ գնալ հորս մոտ-
     բնավ գերեզմանոց չեմ սիրում:
     Ուզում եմ գնալ աշխատանքի-
     սիրտս հոգնել է:
     Ուզում եմ տուն գնալ-
     չգիտեմ ու՞մ տուն:
     Մտքով վաղուց բանտարկյալ եմ դարձել-
     թեպետ օրենքները կպած չեն թողնում:


     ***

Շնասիրություն
     Ինձ սովորեցրել են շանը նմանեցնել թուրքի,
     Բայց ոչ դպրոցում:
     Թուրքին սովորեցրել են հային ասել շուն-
     Ամենուր և դպրոցում:
     Կինս շնից վախենում է ու չի սիրում շուն:
     Աղջիկս, թոռնիկներս սիրում են շուն,
     Որովհետև շներն էլ նրանց են սիրում:


     ***

Աստված ինձ ժպիտ է տվել,
     որ փոխանցեմ մարդկանց
     Աստված ինձ միտք է տվել,
     որ ամեն ինչից հասկանամ,
     Աստված ինձ կյանք է տվել,
     որ նվիրեմ մարդկանց:
     Աստված ինձ սեր է տվել,
     որ անսահմանը հասկանամ,
     Աստված ինձ թև է տվել,
     որ երբ ուզեմ տիեզերք հեռանամ:
     Չէ, Աստված ինձ երկիր է
     տվել ու խլել,
     որ անզորությունից խենթանամ,
     Աստված ինձ մի փշուր քարքարոտ հող է թողել,
     որ քարերն իմ անեծքից նեղանան-
     Բայց Աստված ինձ մի էգ թռչուն է նվիրել,
     որ ապրեց ինձ հետ հատիկ-հատիկ,
     և տակավին եղնիկ հասակում –
     պատգամել էր, որ դարձնեմ տատիկ:


     ***

Վրեժից հետո շատ ծանր եմ մտածում-
     մարդկանց մեկ-մեկ նմանեցնում եմ պարապ տակառի,
     ճպուռներին – 20-րդ դարասկզբի ելուզակների,
     երեխաներին- անմորուս իմաստուններ`
     ճերմակ անուրջներով:
     Հայրենիքս մեկ-մեկ օջախ է դառնում-
     իսկ տունն ուր այսօր ապրում եմ`
     քոչվորի համար ապաստան…


     ***

Փառքդ շատ, Աստված, որ համբարձման
     Երկուշաբթիից հետո- մարդիկ շարունակում են
     ամաչել անամոթների փոխարեն:
     Աղբյուրների կարկաչը դարձել է
     չոր հիշողություն:
     Մարտադաշտի արցունքները բնավ ցամաքել են-
     մայրերի աչքերի մեջ պահվածից բացի –
     էշերին այնքան են համբակները նսեմացրել,
     որ իրենք իրենց են տալիս աքացի:


     http://www.grakantert.am

Առաջխաղացնել այս նյութը
Տեղեկացնում ենք, որ նյութը հրապարակվել է "Մամուլի խոսնակ" նախագծի շրջանակներում:
Գրանցվի՛ր և հրապարակի՛ր քո հոդվածները:
Հավանել
0
Չհավանել
0
1492 | 0 | 0
|
Հավանե՛ք և բաժանորդագրվե՛ք
Facebook
ВКонтакте
Մամուլի խոսնակ