Խնդրում ենք սպասել...
Այսօր`  երեքշաբթի, 26 սեպտեմբերի, 2017 թ.
Ավանդների տոկոսադրույքը`  
Հայկական դրամ
14.00%
,
ԱՄՆ դոլլար
6.50%
,
Եվրոպական Եվրո
4.00%
,
Ռուսական ռուբլի
9.00%

Հոդվածներ

Անտարբերություն թե՞ Հիասթափություն

14:53, երկուշաբթի, 19 հունիսի, 2017 թ.
Անտարբերություն թե՞ Հիասթափություն
     Շատերս ունենք ընկերներ, ծանոթներ որոնց ընտանիքը ՙկիսատ՚ Է: Իսկ ինչու՞ հեռու գնալ, հայկական ընտանիքների 90% տոկոսը այդ վիճակում է, և մեր հարազատներից շատերն էլ այստեղ չեն: Եվ դա շատ ցավալի է: Մտածե՞լ եք արդյոք, ինչը կարող է պատճառ դառնալ այդ մարդկանց արտագաղթին: Հիասթափությունը թե՞ անտարբերությունը: Կարծում եմ երկուսն էլ պատճառ են դառնում այդ ցավալի փաստին:
     Անտարբերություն: Մենք շատ հաճախ անտարբեր ենք լինում, օրինակ կառավարության անդամներին չի հետաքրքրում սահմանամերձ գյուղերում ընտանիքներին աշխատատեղերով ապահովելու հարցը: Նրանց չի հետաքրքրում, թե արդյո՞ք կարողանում են ապրել այդ մարդիկ: Փաստն այն է, որ նույնիսկ այն մարդիկ ովքեր աշխատում են, չեն ստանում այնքան գումար, որով կկարողանան պահել ընտանիքին, հոգալ կարիքները, ինչու չէ, միքիչ էլ մարդավայել ապրեն: Եվ մարդիկ հենց այդ անտարբերության զոհը դառնալով մեկնում են արտագնա աշխատանքի, հույս ունենալով, որ կկարողանան հոգալ կենցաղային խնդիրները: Հիասթափություն: Շատերս երևի մեր հոգու խորքում ունենք մի նպատակ, մի մասնագիտության ընտրություն, որը հասանալի չէ մեր ընտանիքի ֆինանսական միջոցներին: Երբ, մենք չենք ընդունվում այն կրթական հաստատությունը, որտեղ միշտ ցանկացել ենք սովորել, այլ ընդունվում ենք մի տեղ, որը ապագայում մեզ ինչ-որ չափով կֆինանսավորի: Բայց արդյո՞ք դա ճիշտ է, ինչու՞ պարզապես հուսախափ լինել, և չփորձել փոխել ինչ-որ բան: Չէ, փորձեք: Ինչևէ: Եվ հիասթափության պատճառով շատերը պարզապես չեն վայելում ոչ՛ իրենց ուսումնական կյանքը, ո՛չ էլ այն փողերը, որոնք մի օր աշխատանքի տեղավորվելով նրանք կվաստակեին:
Առաջխաղացնել այս նյութը
Տեղեկացնում ենք, որ նյութը հրապարակվել է "Մամուլի խոսնակ" նախագծի շրջանակներում:
Գրանցվի՛ր և հրապարակի՛ր քո հոդվածները:
Հավանել
0
Չհավանել
0
763 | 0 | 0
|
Հավանե՛ք և բաժանորդագրվե՛ք
Facebook
ВКонтакте
Մամուլի խոսնակ